Yaşamın ilk 2 yılındaki şeker tüketimi etkisini 70 yıl sonra bile gösterebilir

İngiltere’de İkinci Dünya Savaşı sonrasında uygulanan şeker karnesinin 1953’te kaldırılması, 1951‑1956 yılları arasında doğan 64.000’den fazla kişinin sağlık kayıtlarının incelenmesiyle yaşamın ilk 1000 günündeki şeker tüketiminin yüzyıllar sonra bile sağlık üzerinde etkisi olabileceğini gösterdi. Araştırmacılar, bu dönemi anne karnından çocuğun ikinci yaş gününe kadar olarak tanımladı ve karneyle sınırlı kalmış kişilerin bu süre içinde şeker alımının daha düşük olduğunu tespit etti.

Şeker karnesinin kaldırılmasının ardından şeker tüketimi yaklaşık iki katına çıktı. Elde edilen veriler, şeker kısıtlaması altında kalan bireylerde meme, prostat, karaciğer, rektum ve akciğer kanseri görülme oranlarının daha düşük olduğunu gösterdi. En belirgin fark karaciğer kanserinde görüldü; şeker kısıtlaması altında kalanların kanser oranı yaklaşık %69 azaldı. Meme kanseri için ise %36’lık bir fark tespit edildi.

Araştırma ayrıca biyolojik yaşlanma göstergelerinde de fark buldu; şeker kısıtlaması alan grupta biyolojik yaşlanma yaklaşık 2,2 yıl yavaşladı. Granzyme B proteini seviyeleri de daha düşük bulunurken, yaklaşık 50 yaşında olan bireyler daha az şeker tüketti, daha sağlıklı ve çeşitli bir beslenme düzenine sahip oldular. Çalışma, çocukların hiç şeker tüketmemesi gerektiği anlamına gelmemekte; yaşamın ilk 1000 günündeki şeker tüketiminin uzun vadeli sağlık ve beslenme alışkanlıklarıyla bağlantılı olabileceğini göstermektedir.